De Hotline van God

Gods Hotline

Gedurende een half jaar kunnen mensen een mobiel nummer van God bellen. Er is voor een mobiele telefoon gekozen omdat God overal en altijd bereikbaar moet zijn. Net als de moderne mens van tegenwoordig die ook haast niet weer zonder zijn mobiel kan leven en waar wij mensen druk gebruik van maken. Het 06 nummer van God is 06 44244901  

Lees meer >> | 1148 keer bekeken

Droog brood voor minister Donner

Droog brood voor Donner uit protest tegen armoede

Grijpskerk – Honderd stukken droog brood. Minister
Piet Hein Donner kan ze binnenkort op zijn bureau ver-
wachten. Kunstenaar Johan van der Dong uit Grijpskerk
stuurt de toast naar het ministerie van sociale zaken en
werkgelegenheid uit protest tegen armoede. Hij wil de
minister confronteren “met de schande dat er voedsel-
banken moeten bestaan om mensen van hun eerste le-
vensbehoefte te voorzien" .
“Veel mensen die afhankelijk zijn van de voedselban-
ken zijn in wezen verplicht om droog brood te eten. Met
deze actie probeer ik de dagelijkse praktijk die deze
mensen doormaken te verbeelden" , schrijft  Van der
Dong in een begeleidende brief aan de minister. In ie-
dere envelope met toast treft de bewindsman ook een
tekening of een spreuk als ‘niet bij brood alleen’ aan.
“Een CDA-minister moet daar toch gevoelig voor zijn" ,
meent Van der Dong.

Leeuwarder Courant  22-02-08

Kunstenaar stuurt honderd brieven aan Sociale Zaken
van onze redactie binnenland

GRIJPSKERK - Beeldend kunstenaar Johan van der Dong uit Grijpskerk stuurt vandaag honderd brieven aan minister Donner van Sociale Zaken. In elke envelop zit een tekening, een spreuk en een stuk toast. De actie van Van der Dong is gericht tegen het bestaan van voedselbanken in Nederland.
,,De ministers zijn honderd dagen het land in geweest en voor elke dag krijgen ze een brief'', zegt de 45-jarige kunstenaar. ,,Het kabinet had het in die honderd dagen over sociale cohesie, maar daar hoor je de ministers niet meer over. Ze leunen nu achterover, terwijl de samenleving steeds meer individualiseert. Ze zijn aan het pokeren en ze komen nergens meer op terug.''

Sociale cohesie
De sociale cohesie neemt af en volgens Van der Dong zijn de voedselbanken daarvan een schrijnend voorbeeld.

Voedselbanken zijn particuliere initiatieven waar mensen met zeer lage inkomens gratis levensmiddelen krijgen. ,,Nederland is rijk en je zou denken dat daardoor ook de stille armoede afneemt. Maar dat is niet zo. Er komen steeds meer voedselbanken. Natuurlijk is het bestaan van de voedselbanken goed voor de mensen die er gebruik van moeten maken. Maar ze zouden niet nodig moeten zijn.''

Van der Dong noemt het bestaan van de voedselbanken ,,een schande''. In iedere envelop zit voor minister Donner ook nog een spreuk of een gezegde. Zoals 'Niet bij brood alleen', een citaat uit de Bijbel. ,,Een CDA-minister moet daar toch gevoelig voor zijn'', vermoedt de kunstenaar.

Het versturen van de brieven is onderdeel van Van der Dongs zogenoemde mailartproject, waarin hij verschillende kunstvormen rond postverzending bedenkt. Eerder vroeg de kunstenaar in het kader van dat project mensen een brief aan God te sturen. Die ongeopende brieven verbrandde hij vorig jaar op het strand bij de Friese plaatsen Paesens en Moddergat. Dat viel verkeerd bij sommige christenen.

De kunstenaar: ,,Ik geloof in God, maar ik heb niets meer met het instituut kerk. De kerk is aan het navelstaren in plaats van dat ze krachtige maatschappelijke standpunten inneemt. Je hoort toch nooit wat van kerken als het gaat om bijvoorbeeld de voedselbanken?''

Van der Dong verstuurt de enveloppen vanmorgen tussen elf en twaalf uur vanaf het hoofdpostkantoor aan de Munnekeholm in Groningen. ,,Ik verstuur de honderd brieven allemaal tegelijk. Ik zou ook elke dag één kunnen sturen, maar dan vallen ze waarschijnlijk niet op in de enorme stapels die op het ministerie binnenkomen.''

Reactie
Hij hoopt dat minister Donner een reactie geeft. ,,Ik weet dat u geen toverstokje heeft waarbij zomaar even banen geschapen kunnen worden of waarbij schulden van mensen zomaar weer verdwijnen'', erkent Van der Dong. ,,U kunt wel wat doen aan de bureaucratie die het laten ontstaan van banen en het wegnemen van schulden in de weg staat.''

Nederlands Dagblad  27-02-08

www.skoeps.nl/index.php

Droog brood voor Donner

,,Ik vind het vreemd dat in zo'n rijk land als Nederland nog voedselbanken bestaan'', aldus Van der Dong woensdag.

De kunstenaar kreeg in 2006 bekendheid toen hij een postbus opende voor brieven aan God. Met het sturen van het droge brood wil Van der Dong armoede in Nederland onder de aandacht van de minister brengen. Hij hoopt dat Donner een dag als vrijwilliger mee wil werken in een voedselbank om de dagelijkse realiteit onder ogen te zien.

Het brood zit in honderd enveloppen met daarop tekeningen van Van der Dong en teksten als: ,,Bij een te hoge hypotheek wordt ieder rijtjeshuis een spijtjeshuis'' en ,,Er zijn mensen die de voedselbankblues zingen''. De kunstenaar zegt drie dagen werk te hebben gehad om alle enveloppen te maken.

Trouw 27-02-08

Droog brood voor Donner

AD www.ad.nl/fun/bizar/2089126/Droog_brood_voor_Donner.html

Minister Donner van Justitie heeft in het Friesch Dagblad van zaterdag 5 maart 2005 opmerkelijke uitspraken gedaan over de kerkelijke anti-armoedebeweging en de verhouding tussen kerk en staat. Ook de kerkelijke activiteiten rond vluchtelingen komen aan de orde.
Deze uitspraken vragen nadrukkelijk om een reactie. De werkgroep Arme Kant van Nederland/EVA heeft die reactie geschreven. Dit artikel van voorzitter Evelyn Schwarz is gepubliceerd n het Friesch Dagblad van maandag 7 maart.
Ineke Bakker, algemeen secretaris van de Raad van Kerken in Nederland heeft gereageerd op de uitspraken van Donner in het IKON-radioprogramma 'De Andere Wereld' op zondag 6 maart.

Hieronder kunt u achtereenvolgens het interview met Donner, de reactie van de werkgroep en een artikel over de reactie van Ineke Bakker lezen:

Minister Donner kritiseert armoedebeleid kerken

‘Er is geen honger in Nederland’

Het is goed dat de kerk zich bezig houdt met armoede, vindt minister Donner van Justitie. Maar de kerk moet in haar eigen sfeer blijven en niet proberen voor te schrijven wat de staat moet doen als het gaat om armoedebeleid. De kerk kan alleen haar léden verzoeken in actie te komen tegen wat zij beschouwt als onrecht. En dat is maar goed ook. Als de kerk de mogelijkheid krijgt te bepalen wat de staat moet doen, ben je zo terug bij de brandstapel, zegt de minister. Een interview.

GERHARD BAKKER & PIETER ANKO DE VRIES

Kerken in Nederland hebben, gesteund door de armoedebeweging, grote kritiek op het sociale beleid van de huidige regering. De overheid schiet tekort in de armoedezorg, zo klinkt het. Kerken merken het aan de toenemende hulpvragen aan diaconieën. Schulden nemen dramatisch toe. Voedselbanken die voedselpakketten uitdelen, schieten als paddestoelen uit de grond. In kerken gaan stemmen op om zelf in te springen waar de overheid steken laat vallen.
Minister Donner van Justitie, die scherp de scheiding van kerk en staat in oog houdt, waarschuwt tegen de neiging van de kerk om op de stoel van de overheid te gaan zitten. Volgens Donner hebben kerken vanuit hun ethiek en geloofsopvattingen meningen over armoede die niet door iedere inwoner van Nederlander hoeven te worden gedeeld. ,,Het klinkt een beetje als: wij bepalen wel wat armoede inhoudt en wij zullen de staat er wel even op wijzen om er in te voorzien. Maar zo werkt het natuurlijk niet. Jezus’ regel ‘geef de keizer wat des keizers is en Gode wat Gods is’, is voor mij het richtsnoer voor de scheiding van kerk en staat. Het armoedebeleid is een politieke kwestie. Als kerken het Nederlandse armoedebeleid willen veranderen, moeten ze maar een partij oprichten en de politiek ingaan. Geloof en politiek horen bij elkaar; kerk en staat moeten gescheiden blijven.’

In de Grondwet staat (art. 20) dat ,,de bestaanszekerheid der bevolking en de spreiding van welvaart een voorwerp van zorg van de overheid zijn’’. De overheid mag toch gevergd worden op wat in de Grondwet staat?

,,Als iets in de Grondwet staat, dan betekent dat nog niet dat er een garantie is dat er geen problemen zijn. Het zelfde geldt voor het onderwijs, waarover een zelfde formulering in de Grondwet staat opgenomen. Daarmee is nog niet voorkomen dat er in het onderwijs dingen fout gaan. Nogmaals, de vraag wat armoedebeleid inhoudt, is een politieke vraag. Armoede zal er altijd blijven, welk systeem je ook hanteert. Armoede is een relatief begrip. Wie in Nederland als arm doorgaat, kan met hetzelfde inkomen in een ander deel van de wereld als rijk gelden. De overheid moet, in tegenstelling tot de kerk, de belangen van álle onderdanen in de gaten houden. Zij moet handelen zonder aanzien des persoons. Daar loopt de staat natuurlijk op vast. Want niet alle gevallen zijn gelijk. Als je de schrijnende gevallen als norm neemt, verstrek je minder schrijnende gevallen teveel. Stel je de norm vast aan de hand van minder ernstige omstandigheden, dan pakt dat negatief uit voor de schrijnende gevallen. Kerken hebben bij hun diaconale taak juist wel de mogelijkheid om met aanziens des persoons steun te geven. Laten ze dat dan doen.’’

Kerken wijzen erop dat de situatie van veel armen verslechtert door het beleid van dit kabinet. De overheid trekt zich steeds verder terug en laat steeds meer over aan de zelfredzaamheid van mensen.

,,Dat heeft alles te maken met technologische ontwikkelingen en nieuwe politieke inzichten. Dit kabinet stelt vraagtekens bij het jarenlange uitgangspunt dat een door de overheid verstrekt inkomen bestaanszekerheid biedt. Ik denk dat de zekerheid van mensen dat ze een baan hebben of kunnen krijgen hen veel meer helpt dan de zekerheid van een van staatswege verschafte uitkering.’’

Mensen die geen werk hebben moeten toch een inkomen hebben om te kunnen leven?

,,Vroeger bepaalde de mate waarin iemand over grond beschikte zijn bestaanszekerheid. Na de Franse Revolutie is geleidelijk inkomen daarvoor in de plaats gekomen. Nu komen we er steeds meer achter dat het enkel verstrekken van inkomens slecht kan uitpakken voor mensen. Kijk naar de WAO. Je geeft mensen ook als ze heel wel ander werk kunnen doen een uitkering, maar isoleert ze tegelijk van het economisch leven in een enclave waar ze steeds moeilijker uitkomen. Na twee jaar uitkering zijn mensen al niet meer in te schakelen in het arbeidsproces. Mensen die een baan hebben, welke dat ook is, zijn veel beter af. Ze onderhouden netwerken, ze komen via hun baan op de hoogte van nieuwe technologische ontwikkelingen en leveren een bijdrage aan de maatschappij.’’

Vooralsnog is het verstrekken van een inkomen nog steeds de belangrijkste pijler van het armoedebeleid.

,,Natuurlijk is inkomen belangrijk om in het dagelijks onderhoud te voorzien. Maar nu is voorwaarde voor een uitkering dat men geen werk heeft. Dat botst met het belang van arbeid. We zouden dat ook anders kunnen doen. Denkbaar is dat het verrichten van werkzaamheden – dat is wat anders dan het hebben van een baan – voorwaarde is voor het krijgen van een uitkering die de inkomsten van dat werk aanvult tot een sociaal minimum. Er kleven aan die suggestie uiteraard ook bezwaren. Maar het is een voorbeeld hoe uitkeringen juist participatiebevorderend kunnen werken.’’
,,Als je de vraag naar wat armoede is loskoppelt van het verstrekken van een inkomen, krijg je een heel ander beeld van armoede. Dan zie je dat in Nederland op dit moment geestelijke armoede vaak een probleem is. Steeds meer mensen kunnen steeds minder goed met problemen en tegenslagen omgaan. De overheid is niet in staat hiervoor een oplossing voor te vinden. Hier kunnen de kerken veel beter helpen, door naast de mensen te gaan staan die problemen hebben. Dat is iets wat de overheid, die werkt met ambtenaren, niet kan.’’

Toch komen er op dit moment steeds meer mensen in Nederland op geldgebied in de problemen, getuige de toename van het aantal schulden en de groei van het aantal uitgedeelde voedselpakketten. Moeten de kerken niet veel meer gaan werken als het Leger des Heils?

,,De scheiding van kerk en staat geldt ook voor bemoeienis van mij als minister met wat de kerk moet doen. Maar als lid van de kerk lijkt me dat het niet goed is dat alle kerken hetzelfde werk gaan doen als het Leger des Heils. Sinds de Toren van Babel zijn wij geroepen tot verscheidenheid. Er zijn ook andere vormen van hulpverlening, waarbij kerken nuttig werk kunnen verrichten. Bisschop Muskens heeft gezegd dat hij het zich kan voorstellen dat arme mensen een brood stelen. Ik ben het niet met hem eens. Armoede betekent in Nederland lang niet altijd honger. Vaak wordt teveel geld uitgegeven aan andere zaken dan aan eten, waardoor het voedselprobleem acuut wordt. Had vroeger armoede de gestalte van magere mensen, tegenwoordig is het precies andersom. Dikheid is nu vaak een teken van armoede. Niet het gebrek aan voedsel is het probleem, maar de kwaliteit ervan. Slecht en vet voedsel is goedkoop en wordt dus vaak gekocht door arme mensen. Als kerken en diaconieën zich blijven fixeren op het uitdelen van voedselpakketten, dan gaan ze voorbij aan armoedeproblemen die ik zojuist noemde en die veel nijpender zijn dan het ‘hongerprobleem’.’’

Eerder heeft u gezegd dat de kerken ‘óf nu moeten spreken, óf maar verder helemaal moeten zwijgen’. Kerken laten zich nu toch horen over de toenemende armoede?

,,Toen ik zei dat kerken moeten spreken, had ik het over het normen- en waardendebat. Dat is een terrein van de maatschappij waar de kerk met gezag kan spreken en inzichten kan bieden die nuttig zijn voor de discussie. Maar let wel: ook hier kan het nooit zo zijn dat de kerk haar waarden oplegt aan de héle maatschappij. Als dat gebeurt ben je voordat je het weet weer terug bij de brandstapel. De kerk heeft zich te houden aan de wetten die door de staat zijn gemaakt. Ook op een ander punt – de asielzoekerskwestie – verliest de kerk met haar opstelling dat gegeven uit het oog. Kerken werken mee aan het illegaal opvangen van uitgeprocedeerde asielzoekers die het land uitmoeten. Op dit punt zou het beter zijn dat kerken hun aandacht verleggen van het hulp bieden aan onwettige opvangpraktijken naar het – veel vruchtbaardere – náást de vluchteling staan als die terug moet. Je kunt dan denken aan hulp bieden bij de terugkeer en projecten die de terugkerende asielzoeker helpen hun plaats te vinden in de samenleving van het land van herkomst.’’
U legt grote nadruk op arbeid als bestaanszekerheid. Daarmee geeft u werkgevers een zware verantwoordelijkheid. Zij moeten bereid zijn mensen aan te nemen. Tot nu toe blinken werkgevers niet uit in het bieden van arbeidsplaatsen aan mensen die, laten we zeggen, niet de meest ideale werknemers zijn. Wat kan de staat hieraan doen?
,,De staat kan hier weinig doen. Wetten zijn trouwens sowieso povere middelen om veranderingen in de samenleving te bewerkstelligen. Veranderingen van de samenleving komen altijd het eerst uit de samenleving zelf. Maar los daarvan. Ik kan als minister werkgevers niet dwingen arme mensen aan te nemen. Wellicht hebben de kerken meer mogelijkheden. Niet voor de samenleving als geheel. Maar zij kunnen vanuit het geloof in ieder geval leden die werkgever zijn aanspreken op hun verantwoordelijkheid om zich in te zetten tegen armoede. Dat kan onder meer door het bieden van arbeidsplaatsen aan arme mensen.’’

Is armoede eigen schuld?

,,Nee, dat is een liberaal, individualistisch en mechanisch mensbeeld, dat ik bestrijd. Ieder mens, van crimineel tot arme en iedereen die daartussenin zit inclusief ikzelf, moet het ook hebben van genade. Dat ik niet arm ben, is geen verdienste van mijzelf, maar genade. Deze overtuiging maakt mij bescheiden en behoedt mij ervoor te denken en te beweren, zoals velen doen, dat mensen hun armoede aan zichzelf hebben te wijten.’’

Friesch Dagblad / Het Goede Leven, zaterdag, 5 maart 2005, Geloof & Kerk

www.12move.nl/content/article/oopme/droog_brood_voor_donner/110240.htm

www.destentor.nl/algemeen/opmerkelijk/2724018/Droog-brood-voor-Donner.ece

www.metronieuws.nl/index.php

Lees meer >> | 919 keer bekeken